Creative resonance
You know that feeling? You're talking to someone, and somewhere in the conversation something shifts. What started as polite small talk suddenly becomes an avalanche of ideas. One thought feeds the next, and before you know it you've sketched out three new projects. Psychologists call it creative resonance or co-creative flow: the phenomenon where two people together go further than either could alone. Among creatives it follows a recognisable pattern: a shared language, a shared frame of reference, but just enough difference in perspective to create friction. And from that friction come sparks.
Recently, it got a name: Daan de Beer. We met during the Photography & Printmaking course, started carpooling, and since the course ended he's been coming by every week. At first to etch together. But soon he was hauling in two crates full of equipment. Mine to borrow.
Detail from the middle photo below.
A little geek speak: two analogue Cambo SCs from the 1980s, which I'd already had the pleasure of using at Robert van der Molen's studio. And a digital camera from 2006 — but one that cost more back then than a Tesla Model 3 does today. A Hasselblad H2D-39-MS medium format SLR with a CF-39MS digital back.
It took some doing; getting to grips with the Phocus software, tracking down the right firmware, figuring out a workflow that actually made sense. But these days, 'the beast' lives in my studio. My beloved Canon R5 has graciously stepped aside. The detail and colour a Hasselblad produces are something else entirely. As are the 235MB files.
In short, I've fallen a little bit in love. Don't worry, Daan. Not with you. With your camera.
Anyway, this is what creative resonance looks like (the result of one evening of jamming together):
Herken je dit? Je spreekt iemand, en ergens in het gesprek kantelt er iets. Wat begon als een beleefd aftasten wordt ineens een lawine van ideeën. De ene gedachte voedt de volgende en voor je het weet heb je drie projecten bedacht. Psychologen noemen het creative resonance of co-creative flow: het verschijnsel waarbij twee mensen samen verder komen dan ieder van hen afzonderlijk. Onder creatieven heeft het een herkenbaar patroon: er is een gedeelde taal, een gedeeld referentiekader, maar net genoeg verschil in perspectief om wrijving te creëren. En uit die wrijving ontstaan vonken.
Recent kreeg het een naam: Daan de Beer. We ontmoetten elkaar tijdens de Photography & Printmaking cursus, gingen carpoolen en sinds de cursus is afgelopen komt hij wekelijks bij me langs. Eerst om samen te etsen. Maar al snel torste hij twee kisten vol apparatuur mee. Mocht ik van hem lenen.
Detail van de middelste foto hieronder.
Even wat geek speak: Twee analoge Cambo SCs uit de jaren 80, waarmee ik bij Robert van der Molen al eens heb mogen spelen. En een digitale camera uit 2006, maar wel een exemplaar waar je toen meer voor betaalde dan nu voor een Tesla model 3. Een Hasselblad H2D-39-ms medium format spiegelreflex camera met een CF-39MS digitale achterwand.
Ik moest me even onderdompelen in de bijbehorende Phocus software, het vinden van de juiste firmware, en het uitvogelen van een passende workflow. Maar inmiddels hangt ‘het beest’ in mijn studio. Mijn geliefde Canon R5 heeft respectvol plaats gemaakt. Ongelofelijk wat een detail en kleuren zo’n Hasselblad produceert. Net als de files van 235 mb.
Kortom, ik ben een beetje verliefd geworden. Wees gerust Daan, niet op jou. Op je camera.
Afijn, dit is hoe creative resonance eruit ziet (het resultaat van één avondje samen jammen):
